[nem-pl] nawiasy

[Lukasz Kaiser]

Hej.

Przez caly dzien sprawdzania egzaminow z logiki sprawdzalem zadanie numer 10
za ktore mozna bylo uzyskac max. 8 punktow i w sumie wszystkim ok. 300 osobom
dalem 1 slownie jeden :(. Tak, zadanie bylo proste chociaz wymagalo tw. 
o zwartosci dla logiki pierwszego rzedu (ale to nie byl pierwszy rok).

Kamil, pewnie ze masz racje ze * sa nieczytelne i myle sie z nimi regularnie,
ale <> nie rozwiazuja problemu, przynajmniej dla mnie bo z nimi tez sie myle
regularnie :). Ale tutaj problem moze tkwic we mnie ;).

Michal dal IMHO bardzo madra odpowiedz na pytanie o target audience - 
programisci Open Source ale ci od C#, Perla, PHP, Pythona a nie MLa / Haskella.
Jedyne moje zastrzezenie jest takie, ze ci ludzie chyba najwiecej programuja
rzeczy w stylu zastosowan webowych, wiec raczej nie sa im tak bardzo potrzebne
funkcje wyzszego rzedu jak dobre makra. Oczywiscie Nemerle ma i to i to, poza
tym jest Sioux i moze bedzie nawet umial robic cos po stronie serwera, to by
bylo super. Moze warto sie zastanowic nad czyms w stylu mod_nemerle ?

> def x = 'a();

To ja tutaj pozwole sobie na kawalek religijny, przepraszam tych co nie lubia.

Czym sie rozni generics od typow polimorficznych ?
Ktos moze mysli ze w zasadzie to niczym, ale dla mnie to nie jest prawda.
Dla mnie generics pozostaje w fazie szblonow i makr, poniewaz jest nacechowane
innym typem myslenia niz typy polimorficzne. Tworzac kod w generics taki jak
"def x = T ()" myslisz tak: pisze sobie ten kod, zeby funkcjonowal dla dowolnej
klasy T, zebym mogl go sobie potem uzywac w roznych miejscach dla roznych klas.
Zupelnie inaczej myslisz piszac z uzyciem typow polimorficznych. Myslisz tak:
pisze sobie funkcje dla typu dictionary ('a, 'b) bo to co te funkcje robia
to sa operacje na slowniku z jakimis tam wartosicami. Wprowadzasz abstrakcje
przede wszystkim z tego powodu, ze myslenie w oparciu o ta abstrakcje jest
prostsze i bardziej czytelne. Nigdy nie napiszesz "'a()" bo 'a jest czyms,
nie mozesz zalozyc ze ma konstruktor i nie masz takiej potrzeby (nawet jesli
wszystko na swiecie ma konstruktor i mozesz to zalozyc, to psuje abstrakcje).
To jest moze roznica religijna, ale ona sie odbija w skladni, bo napisanie
"list<int>" w pewnym sensie sugeruje ze schemat "list" instancjujesz typem
"int". Tak myslisz w generics, ale nie przy typach polimorficznych, gdzie nie
ma w ogole mowy o zadnej instancjacji. Mysle, ze przyjecie wiekszej ilosci
takich haczykow z generics bedzie skutkowac takim czyms, ze ludzie beda
uzywali typow ze zmiennymi tylko tam, gdzie wyda im sie to niezbedne, glownie
w bibliotekach operujacych na kolekcjach. Sami natomiast beda najchetniej
pisac klasy z konkretnymi typami. Zupelnie inaczej programuje sie (a moze to
tylko ja?) np. w OCamlu - uzywasz zmiennych typowych gdzie tylko sie da, chociaz
nie ma z tego zadnego zysku w postaci "code reuse" bo na koncu i tak uzywasz
tych abstrakcyjnych funkcji tylko dla jednego typu (np. deklarujac tree 'a, 
potem uzywajac zawsze tree int). Ale w ten sposob piszesz lepszy program, bo
masz lepsza kontrole przez uzycie abstrakcji. Sam jezyk w pewnym sensie zmusza
czy naklania cie do tego zeby tak postepowac. Czy chcemy zeby Nemerle tez do
czegos takiego naklanial, jak bardzo i jakim kosztem ?

- lk